คิดถึง อาหารเจ คิดถึงเรา

      เต้าหู้ทำได้โดยเอาเมล็ดถั่วเหลืองที่แช่น้ำจนอิ่มตัวมาบดกับน้ำจนละเอียด กรองเอาน้ำที่ได้มาต้มแล้วนำมาใส่สารตะกอนโปรตีน โปรตีนก็จะจับตัวเป็นก้อนสีขาวนวล คนจีนเรียกว่า “โดฟู” (doufu) หรือ “เตาฟู” (tau fu) ซึ้งแปลว่าถั่วเน่า จีนฮกเกี้ยน เรียกเพี้ยนเป็น “เตาฮู” (tau hu) ซึ่งไทยเราเรียกตามเป็น “เต้าหู้” ภาษาญี่ปุ่นเรียกเพี้ยนเป็น “โตฟู” ซึ้งอังกฤษเรียกตามว่า TOFU ฝรั่งเศสเรียกเต้าหู้ว่า fromage de soja หรือ “ชีสถั่วลีสง”

      เต้าหู้มีหลากหลายชนิด ทั้งแบบแข็งและแบบอ่อน แบบทอดกับแบบไม่ทอด แบบเนื้อหยาบกับเนื้อไม่หยาบ แบบฟูกับไม่ฟู เป็นต้นแต่ความแตกต่างเหล่านี้อาจสรุปได้ง่ายๆว่าเป็นความแตกต่างระหว่าวัฒนธรรมเต้าหู้จีนกับแบบญี่ปุ่น
      ครัวจีนใช้เต้าหู้เป็นตัวประกอบเครื่องปรุงอื่นๆในการทำอาหาร เพราะฉะนั้นรสชาติของเต้าหู้จึงขึ้นกับการปรุงอาหารนั้นๆเป็นสำคัญ แต่ครัวญี่ปุ่นเน้นจานอาหารที่เชิดชูเนื้อและรสชาติของเต้าหู้ ด้วยเหตุนี้ ครัวญี่ปุ่นจึงพัฒนาเต้าหู้หลากหลายชนิกดที่รสชาติดีด้วยตัวเอง เช่น เต้าหู้(ขาว)แข็ง (momengoshi) เต้าหู้(ขาว)อ่อน (silk tofu หรือ kinugoshi ) เต้าหู้ปิ้ง (yaki-dofu) เต้าหู้ทอด ซึ้งมีทั้งแผ่นบ้าง (age) และแผ่นหนา (name-age) เต้าหู้แช่แข็ง (Koya-dofu) ที่สามารถเก็บไว้ได้นาน และต้องต้มเมื่อจะใช้และ yuba หรือแผ่นฟองเต้าหุ้เป็นต้น ขณะที่เต้าหู้จีนจะมีน้อยชนิด เนื้อหยาบและแข็งกว่า
      สำหรับในอาหารไทยเรา สามารถนำเต้าหู้ทั้งแบบจีนและแบบญี่ปุ่นมาปรุงอาหารได้ โดยใช้เป็นตัวประกอบกับเครื่องปรุงอื่นๆดังเช่น ผัดเปี้ยวหวาน ผัดผักรวมมิตร เป็นต้น และเครื่องปรุงหลักเช่น เต้าหู้ทอด เต้าหู้หน้าเห็ด เต้าหู้ต้มเค็ม เป็นต้น ด้วยอาหารไทยนี้สามารถนำเอาวัฒนธรรมการกินของหลายๆชาติเข้าร่วมได้อย่างกลมกลืน